SPM Sejarah - Tingkatan 5 Bab 4 - Sistem Persekutuan - Faktor yang Mengukuhkan Sistem Persekutuan

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini

Keluhuran Perlembagaan Mengukuhkan Persekutuan

Prinsip keluhuran Perlembagaan merupakan salah satu faktor penting yang mengukuhkan sistem Persekutuan di Malaysia. Prinsip ini bermaksud Perlembagaan Persekutuan perlu dihormati dan dijunjung sebagai undang-undang tertinggi negara. Dengan adanya prinsip ini, sistem pemerintahan dapat dilaksanakan secara teratur kerana semua pihak, termasuk Kerajaan Persekutuan dan Kerajaan Negeri, perlu mematuhi peruntukan yang telah ditetapkan dalam Perlembagaan.

Perlembagaan Persekutuan berperanan sebagai undang-undang tertinggi yang menentukan prinsip asas sistem Persekutuan serta corak pentadbiran negara. Perlembagaan ini menjelaskan bidang kuasa dan tanggungjawab Kerajaan Persekutuan serta Kerajaan Negeri. Pembahagian kuasa yang jelas dapat mengelakkan kekeliruan dalam pentadbiran dan memastikan setiap peringkat kerajaan dapat menjalankan tugas masing-masing dengan lebih berkesan.

Selain itu, undang-undang yang digubal oleh Parlimen pada peringkat Persekutuan dan Dewan Undangan Negeri (DUN) pada peringkat negeri mestilah selaras dengan Perlembagaan Persekutuan. Kedua-dua badan perundangan ini tidak boleh menggubal undang-undang yang bertentangan dengan peruntukan Perlembagaan. Keadaan ini memastikan semua undang-undang yang dilaksanakan dalam negara mempunyai asas yang sah dan tidak menjejaskan struktur sistem Persekutuan.

Parlimen dan DUN juga perlu memastikan undang-undang yang digubal tidak bercanggah antara satu sama lain. Perkara ini penting bagi mengelakkan pertindihan kuasa atau konflik antara Kerajaan Persekutuan dengan Kerajaan Negeri. Keselarasan dalam penggubalan undang-undang membolehkan urusan pentadbiran negara berjalan dengan lancar serta membantu mengekalkan hubungan yang baik antara kedua-dua peringkat kerajaan.

Sekiranya berlaku ketidakselarasan antara undang-undang Persekutuan dengan undang-undang Negeri, Perlembagaan Persekutuan akan dijadikan rujukan utama untuk menyelesaikan pertikaian tersebut. Hal ini menunjukkan bahawa Perlembagaan mempunyai kedudukan tertinggi dalam menentukan kesahihan sesuatu undang-undang. Dengan adanya satu rujukan yang jelas, sebarang percanggahan dapat diselesaikan secara teratur tanpa menjejaskan kestabilan pentadbiran negara.

Berdasarkan Perkara 75 Perlembagaan Persekutuan, sekiranya sesuatu undang-undang Negeri tidak selaras dengan undang-undang Persekutuan, maka undang-undang Persekutuan hendaklah mengatasi undang-undang Negeri. Peruntukan ini memastikan terdapat keseragaman dalam perkara yang berada di bawah bidang kuasa Persekutuan. Pada masa yang sama, peraturan ini membantu mengelakkan pertikaian undang-undang yang berpanjangan antara Kerajaan Persekutuan dengan Kerajaan Negeri.

Kesimpulannya, keluhuran Perlembagaan memainkan peranan besar dalam memperkukuh sistem Persekutuan kerana Perlembagaan menjadi asas kepada pembahagian kuasa, penggubalan undang-undang dan penyelesaian sebarang percanggahan antara kerajaan. Pematuhan terhadap Perlembagaan dapat mewujudkan pentadbiran yang teratur, menjamin kestabilan politik serta memastikan hubungan antara Kerajaan Persekutuan dengan Kerajaan Negeri sentiasa berada dalam keadaan harmoni.

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini

Penyelarasan Kerajaan Persekutuan dengan Kerajaan Negeri

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini

Penyelarasan antara Kerajaan Persekutuan dengan Kerajaan Negeri penting untuk memastikan pentadbiran negara berjalan dengan lancar, teratur dan berkesan. Penyelarasan ini dilaksanakan melalui Mesyuarat Menteri Besar dan Ketua Menteri serta beberapa majlis khas yang diwujudkan sama ada berdasarkan Perlembagaan Persekutuan ataupun ditubuhkan oleh kerajaan. Melalui mekanisme ini, kedua-dua peringkat kerajaan dapat berbincang, bertukar pandangan dan menyelaraskan pelaksanaan dasar supaya kepentingan negara serta negeri dapat dipelihara.

Mesyuarat Menteri Besar dan Ketua Menteri

Mesyuarat Menteri Besar dan Ketua Menteri merupakan salah satu saluran utama bagi menyelaraskan hubungan pentadbiran antara Kerajaan Persekutuan dengan Kerajaan Negeri. Mesyuarat ini dipengerusikan oleh Perdana Menteri dan dihadiri oleh Menteri Besar serta Ketua Menteri dari negeri-negeri yang berkaitan. Kehadiran pemimpin utama kerajaan negeri membolehkan isu yang melibatkan kepentingan bersama dibincangkan secara langsung.

Dalam mesyuarat tersebut, antara perkara utama yang dibincangkan ialah pelaksanaan dasar yang telah diputuskan oleh kerajaan. Perbincangan ini penting supaya dasar yang dirancang pada peringkat Persekutuan dapat dilaksanakan secara tersusun di peringkat negeri. Pada masa yang sama, kerajaan negeri juga dapat menyampaikan pandangan, keperluan serta masalah yang dihadapi supaya penyelesaian yang sesuai dapat dicapai. Hal ini membantu mewujudkan kerjasama yang lebih erat antara kedua-dua peringkat kerajaan.

Majlis yang Termaktub dalam Perlembagaan Persekutuan

Perlembagaan Persekutuan turut memperuntukkan penubuhan beberapa Majlis Negara bagi membantu menyelaraskan pentadbiran antara Kerajaan Persekutuan dengan Kerajaan Negeri. Majlis-majlis tersebut ialah Majlis Kewangan Negara, Majlis Tanah Negara dan Majlis Negara bagi Kerajaan Tempatan. Setiap majlis mempunyai bidang tugas tertentu dan menjadi platform perundingan dalam perkara yang melibatkan kepentingan kedua-dua peringkat kerajaan.

Majlis Kewangan Negara

Majlis Kewangan Negara berperanan menyelaras hal ehwal yang berkaitan dengan kewangan antara Kerajaan Persekutuan dengan Kerajaan Negeri. Antara perkara yang dibincangkan termasuklah pemberian wang, bayaran cukai dan pinjaman Kerajaan Persekutuan kepada Kerajaan Negeri. Penyelarasan ini penting kerana setiap negeri memerlukan sumber kewangan yang mencukupi untuk membiayai pentadbiran serta melaksanakan projek pembangunan.

Melalui Majlis Kewangan Negara, urusan kewangan antara Kerajaan Persekutuan dan Kerajaan Negeri dapat diurus dengan lebih sistematik. Kerjasama dalam aspek kewangan juga membantu memastikan sumber negara dapat diagihkan dan digunakan dengan lebih teratur bagi memenuhi keperluan pembangunan di seluruh negara.

Majlis Tanah Negara

Majlis Tanah Negara pula bertanggungjawab untuk membentuk dasar serta menyelaraskan penggunaan tanah di negara kita. Majlis ini membincangkan penggunaan tanah bagi pelbagai kegiatan seperti pertanian, perlombongan, perhutanan dan kegiatan lain yang berkaitan. Walaupun urusan tanah berada dalam bidang kuasa negeri, penyelarasan pada peringkat negara diperlukan supaya pembangunan tanah dapat dilaksanakan secara lebih terancang.

Melalui majlis ini, Kerajaan Persekutuan dan Kerajaan Negeri dapat bekerjasama dalam menentukan hala tuju penggunaan tanah. Penyelarasan tersebut dapat mengelakkan penggunaan tanah secara tidak terancang serta memastikan sumber tanah dimanfaatkan dengan baik untuk pembangunan ekonomi dan kepentingan masyarakat

.

Majlis Negara bagi Kerajaan Tempatan

Majlis Negara bagi Kerajaan Tempatan menjadi saluran perundingan antara Kerajaan Persekutuan dengan Kerajaan Negeri berkaitan dengan pembangunan dan pentadbiran Kerajaan Tempatan. Kerajaan Tempatan mempunyai peranan penting dalam menyediakan pelbagai perkhidmatan kepada masyarakat, termasuk pengurusan kemudahan awam dan pembangunan kawasan setempat.

Melalui majlis ini, kedua-dua peringkat kerajaan dapat menyelaraskan dasar serta pendekatan yang berkaitan dengan pentadbiran Kerajaan Tempatan. Kerjasama tersebut membantu memastikan pembangunan bandar dan kawasan tempatan dapat dilaksanakan dengan lebih sistematik serta memenuhi keperluan penduduk.

Majlis yang Ditubuhkan oleh Kerajaan

Selain majlis yang termaktub dalam Perlembagaan Persekutuan, hubungan antara Kerajaan Persekutuan dengan Kerajaan Negeri turut diselaraskan melalui beberapa majlis yang ditubuhkan oleh kerajaan. Antaranya ialah Majlis Keselamatan Negara, Majlis Air Negara dan Majlis Perumahan Negara. Majlis-majlis ini diwujudkan bagi membincangkan perkara khusus yang memerlukan kerjasama dan tindakan bersama antara kedua-dua peringkat kerajaan.

Majlis Keselamatan Negara berfungsi sebagai saluran penyelarasan dalam perkara yang berkaitan dengan keselamatan negara. Kerjasama antara Kerajaan Persekutuan dengan Kerajaan Negeri penting bagi memastikan aspek keselamatan dapat ditangani secara menyeluruh dan tindakan yang sesuai dapat dilaksanakan apabila diperlukan.

Majlis Air Negara pula menjadi saluran untuk menyelaraskan perkara yang berkaitan dengan pengurusan sumber air. Penyelarasan ini penting kerana bekalan dan pengurusan air melibatkan kepentingan rakyat serta pembangunan negara. Kerjasama antara kerajaan membantu memastikan sumber air dapat diurus dengan lebih tersusun dan berkesan.

Sementara itu, Majlis Perumahan Negara membincangkan perkara yang berkaitan dengan dasar serta pembangunan perumahan. Kerjasama antara Kerajaan Persekutuan dengan Kerajaan Negeri melalui majlis ini dapat membantu menyelaraskan usaha penyediaan perumahan dan memenuhi keperluan penduduk di pelbagai kawasan.

Kesimpulannya, penyelarasan antara Kerajaan Persekutuan dengan Kerajaan Negeri dilaksanakan melalui mesyuarat dan pelbagai majlis khas. Kerjasama ini penting untuk memastikan dasar kerajaan dapat dilaksanakan dengan berkesan, mengelakkan pertindihan pentadbiran serta mewujudkan hubungan yang harmoni antara kedua-dua peringkat kerajaan. Penyelarasan yang baik akhirnya dapat membantu menjamin kestabilan pentadbiran dan mempercepat pembangunan negara.

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini 

SPM Sejarah – Tingkatan 5 Bab 3: Raja Berperlembagaan dan Demokrasi Berparlimen - Latar Belakang Pemerintahan Beraja dan Demokrasi Berparlimen

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini

Pemerintahan beraja di negara kita mempunyai landasan sejarah yang panjang dan tersendiri. Sejak kewujudan kerajaan-kerajaan Melayu, Raja menjadi teras utama kepada pembentukan kerajaan dan memainkan peranan penting dalam kehidupan politik serta sosial masyarakat. Pada peringkat awal, Raja memerintah dengan kuasa yang penuh dan berdaulat, termasuk menentukan dasar pemerintahan dan mengawal pentadbiran negeri.

Walau bagaimanapun, institusi pemerintahan beraja menghadapi pelbagai cabaran apabila kuasa asing, khususnya British dan Jepun, menguasai pentadbiran tempatan. Penguasaan kuasa asing telah membawa perubahan terhadap kedudukan dan kuasa Raja-Raja Melayu. Meskipun demikian, institusi beraja tidak dihapuskan, sebaliknya terus dipertahankan dan mengalami perubahan sejajar dengan perkembangan politik serta peredaran masa.

Selepas negara mencapai kemerdekaan, sistem pemerintahan beraja disesuaikan dengan sistem pemerintahan moden. Pada hari ini, institusi tersebut diiktiraf sebagai Raja Berperlembagaan, iaitu Raja menjalankan kuasa berdasarkan peruntukan Perlembagaan. Sistem ini diamalkan serentak dengan Demokrasi Berparlimen, yang membolehkan rakyat mengambil bahagian dalam pemerintahan melalui pilihan raya dan wakil yang dipilih.

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini

Pemerintahan Beraja Kesultanan Melayu Melaka

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini

Kesultanan Melayu Melaka merupakan antara contoh penting pemerintahan beraja yang berwibawa dalam sejarah negara. Sultan menjadi pemerintah tertinggi dan mempunyai kuasa pemerintahan yang luas, merangkumi bidang pentadbiran, perundangan dan kehakiman. Kedudukan Sultan sebagai pemerintah berdaulat membolehkan baginda menentukan hala tuju kerajaan serta memastikan keamanan dan kestabilan Melaka terpelihara.

Walaupun Raja mempunyai kuasa yang luas, pemerintahan Kesultanan Melayu Melaka dilaksanakan berdasarkan peraturan dan undang-undang. Kewujudan Hukum Kanun Melaka dan Undang-Undang Laut Melaka membuktikan bahawa unsur sistem berperlembagaan telah terserlah pada zaman tersebut. Hukum Kanun Melaka menjadi panduan dalam pemerintahan dan kehidupan masyarakat, manakala Undang-Undang Laut Melaka mengatur perkara berkaitan pelayaran serta perdagangan. Undang-undang ini membantu memastikan pemerintahan dilaksanakan secara teratur.

Institusi beraja Melaka turut diperkukuh melalui konsep Islam. Sultan bukan sahaja menjadi pemerintah politik, malah berperanan sebagai ketua agama Islam. Kedudukan tersebut menjadikan institusi beraja penting dalam menjaga kepentingan agama, adat dan kehidupan masyarakat Melayu. Gabungan antara pemerintahan beraja, adat Melayu dan Islam kemudiannya menjadi salah satu ciri utama sistem kesultanan Melayu.

Tradisi serta adat istiadat Kesultanan Melayu Melaka kemudiannya diwarisi oleh beberapa kesultanan lain seperti Johor Riau, Pahang, Perak, Terengganu, Selangor, Kelantan, Negeri Sembilan, Perlis dan Kedah. Hubungan kesultanan-kesultanan tersebut dengan Melaka wujud sama ada melalui pertalian keturunan, kesinambungan politik ataupun hubungan sebagai negeri naungan dan jajahan takluk.

Kesultanan Johor Riau, Pahang dan Perak merupakan legasi secara langsung daripada Kesultanan Melayu Melaka. Selepas kejatuhan Melaka, tradisi pemerintahan dan warisan kesultanannya diteruskan melalui kerajaan-kerajaan tersebut. Kesultanan Terengganu dan Selangor pula mempunyai kesinambungan dengan Kesultanan Johor Riau, sekali gus memperlihatkan perkembangan berterusan tradisi pemerintahan Melayu.

Sementara itu, Kesultanan Kelantan, Negeri Sembilan dan Perlis diasaskan selepas berakhirnya Kesultanan Melayu Melaka. Kesultanan Kedah pula merupakan antara kerajaan terawal yang diasaskan di negara kita dan pernah mengakui pertuanan Kesultanan Melayu Melaka. Perkembangan ini menunjukkan bahawa pengaruh Melaka sangat luas dalam pembentukan tradisi politik dan pemerintahan beraja di negeri-negeri Melayu.

Dalam sistem kesultanan Melayu, Raja menjadi sumber undang-undang, ketua kerajaan dan ketua agama. Raja juga bertanggungjawab mempertahankan adat istiadat serta struktur masyarakat Melayu. Kedaulatan Raja menjadi asas kepada keabsahan tindakan pemerintahan, sekali gus menjadikan institusi beraja sebagai tonggak kepada kestabilan politik dan susunan masyarakat tradisional Melayu.

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini

Pemerintahan Beraja Sebelum Perang Dunia Kedua

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini

Kewujudan sistem pemerintahan beraja yang kukuh telah menyukarkan British untuk melakukan penjajahan secara langsung terhadap negeri-negeri Melayu. Oleh sebab Raja-Raja Melayu masih mempunyai kedudukan sebagai pemerintah berdaulat, British menggunakan pendekatan melalui perjanjian dan campur tangan dalam pentadbiran untuk memperluaskan pengaruh mereka.

British memperkenalkan Sistem Residen di Negeri-negeri Melayu Bersekutu (NNMB) dan Sistem Penasihat di Negeri-negeri Melayu Tidak Bersekutu (NNMTB). Melalui sistem ini, pegawai British terlibat dalam urusan pentadbiran negeri, tetapi Raja-Raja Melayu masih dikekalkan sebagai pemerintah. Campur tangan British dilaksanakan melalui perjanjian atau surat perisytiharan yang dibuat dengan Raja-Raja Melayu.

Dalam menghadapi pengaruh British, kebijaksanaan diplomasi Raja-Raja Melayu memainkan peranan penting dalam mempertahankan institusi beraja. Raja-Raja Melayu berusaha mengekalkan kedudukan mereka dengan menyesuaikan pemerintahan kepada perubahan politik tanpa menyerahkan sepenuhnya kedaulatan negeri kepada British.

Kedudukan Raja sebagai ketua negeri yang mengesahkan undang-undang turut membuktikan bahawa kedaulatan Raja masih wujud dalam struktur pentadbiran negeri Melayu. Walaupun British mempunyai pengaruh yang besar dalam pentadbiran, tindakan dan undang-undang tertentu masih memerlukan pengesahan pemerintah Melayu.

Perjanjian antara Raja-Raja Melayu dengan British sebelum Perang Dunia Kedua juga tidak memindahkan kedaulatan negeri-negeri Melayu kepada British. Sebaliknya, negeri-negeri Melayu berada dalam kedudukan sebagai negeri naungan British. Keadaan ini berbeza dengan Negeri-negeri Selat, iaitu Pulau Pinang, Melaka dan Singapura, yang berada di bawah penguasaan British sebagai tanah jajahan.

Oleh itu, walaupun pengaruh British semakin berkembang sebelum Perang Dunia Kedua, institusi beraja dan kedaulatan Raja-Raja Melayu masih dapat dipertahankan. Kesinambungan institusi inilah yang kemudiannya membolehkan pemerintahan beraja berkembang dan disesuaikan menjadi sistem Raja Berperlembagaan selepas negara mencapai kemerdekaan.

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini

Antara Perjanjian British dengan Raja-Raja Melayu

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini

Sebelum Perang Dunia Kedua, British meluaskan pengaruhnya di negeri-negeri Melayu melalui perjanjian dengan Raja-Raja Melayu. Walaupun perjanjian tersebut membolehkan British terlibat dalam urusan pentadbiran, negeri-negeri Melayu tidak diserahkan sepenuhnya kepada British. Raja-Raja Melayu masih kekal sebagai pemerintah berdaulat dan negeri-negeri Melayu berada dalam kedudukan sebagai negeri naungan British, bukannya tanah jajahan seperti Negeri-negeri Selat.

1895 – Perjanjian dengan Undang Luak-Luak Negeri Sembilan

Pada tahun 1895, satu perjanjian dibuat antara Gabenor Negeri-negeri Selat dengan Undang Luak-Luak yang kemudiannya membentuk Negeri Sembilan. Perjanjian ini membantu menyatukan beberapa luak di bawah satu bentuk pentadbiran yang lebih tersusun. Walaupun pengaruh British semakin berkembang, institusi pemerintahan tradisional Negeri Sembilan, termasuk kedudukan Yang di-Pertuan Besar dan Undang, terus dikekalkan.

1895 – Persetiaan Persekutuan

Pada tahun yang sama, Persetiaan Persekutuan 1895 dibuat sebagai asas kepada pembentukan Negeri-negeri Melayu Bersekutu (NNMB). Melalui persetiaan ini, Perak, Selangor, Negeri Sembilan dan Pahang disatukan dalam sebuah Persekutuan yang mula berkuat kuasa pada tahun 1896. Walaupun pentadbiran negeri-negeri tersebut semakin diselaraskan dan pengaruh British bertambah, Raja-Raja Melayu masih kekal sebagai pemerintah negeri masing-masing.

1910 – Perjanjian British dengan Kerajaan Kelantan

Pada tahun 1910, satu perjanjian dimeterai antara Kerajaan Great Britain dengan Kerajaan Kelantan. Perjanjian ini menjadi salah satu saluran yang membolehkan British terlibat dalam pentadbiran Kelantan melalui sistem penasihat. Namun begitu, Sultan Kelantan masih dikekalkan sebagai pemerintah negeri dan institusi kesultanan terus menjadi asas kepada pemerintahan Kelantan.

1910 – Perjanjian British dengan Kerajaan Terengganu

Pada tahun 1910, British turut mengadakan perjanjian dengan Kerajaan Terengganu. Hubungan melalui perjanjian menunjukkan pendekatan British untuk memperluaskan pengaruhnya tanpa menghapuskan kedudukan Sultan sebagai pemerintah. Terengganu terus mempertahankan institusi kesultanannya dan kuasa British berkembang melalui hubungan perjanjian dengan pemerintah tempatan.

1923 – Perjanjian British dengan Negeri Kedah

Pada tahun 1923, satu perjanjian dibuat antara Kerajaan Great Britain dengan Negeri Kedah. Perjanjian tersebut mengatur hubungan antara British dengan pemerintah Kedah dan membolehkan pengaruh British dalam pentadbiran negeri berkembang. Walaupun demikian, Sultan Kedah terus diiktiraf sebagai pemerintah dan institusi kesultanan dikekalkan.

Kepentingan Perjanjian

Kesemua perjanjian ini menunjukkan bahawa British memperluaskan pengaruh di negeri-negeri Melayu melalui diplomasi, perjanjian dan sistem penasihat atau residen, bukannya dengan menghapuskan institusi Raja-Raja Melayu. Perjanjian yang dibuat sebelum Perang Dunia Kedua juga tidak memindahkan kedaulatan negeri-negeri Melayu kepada British. Oleh itu, Raja-Raja Melayu terus mempunyai kedudukan dalam struktur pemerintahan, dan kesinambungan institusi inilah yang akhirnya menjadi asas kepada sistem Raja Berperlembagaan selepas kemerdekaan.

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini

Negeri-negeri Melayu Bersekutu (NNMB)

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini

Di Negeri-negeri Melayu Bersekutu (NNMB), British berjaya mengambil alih sebahagian besar urusan pentadbiran yang sebelumnya dilaksanakan oleh pembesar negeri. Walaupun pengaruh British semakin kuat, Raja-Raja Melayu tetap kekal sebagai pemerintah yang berdaulat dan institusi beraja tidak dihapuskan.

British memperkenalkan Sistem Residen dengan menempatkan seorang Residen British di setiap negeri, iaitu Perak, Selangor, Negeri Sembilan dan Pahang. Raja-Raja Melayu dikehendaki menerima nasihat Residen dalam urusan pentadbiran, kecuali perkara yang berkaitan dengan agama Islam dan adat istiadat Melayu. Keadaan ini menyebabkan British mempunyai pengaruh yang besar terhadap pentadbiran negeri, namun kedudukan Raja sebagai pemerintah negeri masih dikekalkan.

Negeri-negeri Melayu Tidak Bersekutu (NNMTB)

Di Negeri-negeri Melayu Tidak Bersekutu (NNMTB), kedudukan Raja-Raja Melayu sebagai pemerintah adalah lebih kukuh berbanding dengan NNMB. Walaupun British berjaya menempatkan Penasihat British, pentadbiran negeri masih dilaksanakan oleh pembesar tempatan yang dilantik oleh Raja. Hal ini membolehkan Raja dan pembesar Melayu mengekalkan penglibatan yang lebih besar dalam pentadbiran negeri masing-masing.

Penasihat British ditempatkan di Perlis, Kedah, Kelantan, Terengganu dan Johor. Seperti Sistem Residen, pegawai British memberikan nasihat dalam hal pentadbiran, manakala urusan berkaitan agama Islam dan adat istiadat Melayu terus berada di bawah kuasa Raja-Raja Melayu.

Usaha mempertahankan kedaulatan negeri turut dapat dilihat melalui penggubalan Undang-Undang Tubuh Kerajaan Johor pada tahun 1895 dan Undang-Undang Bagi Diri Kerajaan Terengganu pada tahun 1911. Kedua-dua undang-undang ini memperlihatkan ciri awal pemerintahan Raja Berperlembagaan, kerana pemerintahan Raja dilaksanakan berdasarkan peraturan dan undang-undang yang telah ditetapkan.

Penggubalan undang-undang tersebut juga berkait rapat dengan usaha Raja, pembesar dan rakyat untuk menghalang peluasan pengaruh British serta mempertahankan kedaulatan negeri. Dengan mempunyai undang-undang tubuh sendiri, Johor dan Terengganu dapat memperkukuh sistem pentadbiran mereka dan menunjukkan bahawa negeri tersebut mempunyai sistem pemerintahan yang tersusun.

Sistem Residen dan Sistem Penasihat

Sistem Residen dan Sistem Penasihat merupakan kaedah yang digunakan British untuk melibatkan diri dalam pentadbiran negeri-negeri Melayu. British melantik pegawai untuk menasihati Raja-Raja Melayu dalam urusan pentadbiran, kecuali perkara berkaitan agama Islam dan adat istiadat Melayu.

Perbezaan utamanya ialah Residen British ditempatkan di Perak, Selangor, Negeri Sembilan dan Pahang, iaitu negeri-negeri dalam NNMB. Penasihat British pula ditempatkan di Perlis, Kedah, Kelantan, Terengganu dan Johor, iaitu negeri-negeri dalam NNMTB. Walaupun campur tangan British berkembang melalui kedua-dua sistem tersebut, institusi beraja terus dikekalkan dan Raja-Raja Melayu masih mempunyai kedudukan sebagai pemerintah negeri.

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini

Pertabalan Yang di-Pertuan Agong Pertama

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini

Selepas Persekutuan Tanah Melayu mencapai kemerdekaan pada 31 Ogos 1957, institusi Yang di-Pertuan Agong menjadi salah satu unsur penting dalam sistem Raja Berperlembagaan negara. Tuanku Abdul Rahman ibni Almarhum Tuanku Muhammad, Yang di-Pertuan Besar Negeri Sembilan, telah dipilih sebagai Yang di-Pertuan Agong pertama Persekutuan Tanah Melayu.

Majlis pertabalan baginda sebagai Yang di-Pertuan Agong pertama berlangsung pada 2 September 1957 di Balairong Seri, Istana Negara, Kuala Lumpur. Pertabalan ini menjadi peristiwa bersejarah kerana menandakan bermulanya institusi Yang di-Pertuan Agong sebagai Ketua Utama Negara dalam sebuah negara yang baru mencapai kemerdekaan.

Pembentukan institusi Yang di-Pertuan Agong juga membuktikan bahawa kemerdekaan tidak menghapuskan tradisi pemerintahan beraja yang telah lama menjadi sebahagian daripada sejarah negara. Sebaliknya, institusi tersebut diteruskan dan disesuaikan dengan sistem pemerintahan moden berasaskan Raja Berperlembagaan dan Demokrasi Berparlimen.

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini

Pemerintahan beraja merupakan kesinambungan sejarah dan warisan penting negara yang telah wujud sejak zaman kerajaan Melayu tradisional. Walaupun institusi beraja melalui pelbagai perubahan dan cabaran sepanjang sejarah, termasuk zaman penjajahan British dan pendudukan Jepun, kedudukan serta peranannya terus dipertahankan. Selepas kemerdekaan, institusi ini disesuaikan dengan perkembangan politik moden melalui pelaksanaan sistem Raja Berperlembagaan dan Demokrasi Berparlimen.

Pemerintahan beraja juga menjadi sebahagian daripada identiti negara serta lambang kedaulatan Malaysia. Institusi Yang di-Pertuan Agong dan Raja-Raja Melayu mempunyai kedudukan yang diperuntukkan dalam Perlembagaan Persekutuan. Kesinambungan institusi ini mencerminkan keunikan sistem pemerintahan Malaysia yang menggabungkan warisan tradisional dengan prinsip demokrasi moden.

Oleh itu, rakyat sewajarnya menghormati dan mempertahankan sistem Raja Berperlembagaan dan Demokrasi Berparlimen selaras dengan Perlembagaan Persekutuan. Sistem ini menjadi salah satu tonggak kestabilan negara dan teras perpaduan masyarakat. Penghayatan terhadap institusi beraja dan prinsip perlembagaan penting bagi membantu mengekalkan keharmonian, keamanan serta kemakmuran negara.

SPM Sejarah – Tingkatan 5 Bab 3: Raja Berperlembagaan dan Demokrasi Berparlimen-Sejarah dan Kedudukan Institusi Majlis Raja-Raja

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini

Majlis Raja-Raja merupakan salah satu institusi penting dalam sistem Raja Berperlembagaan di Malaysia. Institusi ini mempunyai kedudukan dan peranan tertentu dalam pemerintahan negara sebagaimana yang diperuntukkan dalam Perlembagaan Persekutuan. Perkembangan Majlis Raja-Raja mempunyai sejarah yang panjang dan dapat dikesan sejak pembentukan Durbar dalam Negeri-negeri Melayu Bersekutu (NNMB) pada penghujung abad ke-19. Institusi ini kemudiannya berkembang mengikut perubahan politik sehingga menjadi Majlis Raja-Raja seperti yang wujud pada hari ini.

Pembentukan Durbar Negeri-negeri Melayu Bersekutu (NNMB)

Asal usul Majlis Raja-Raja dapat dikaitkan dengan pembentukan Durbar pada tahun 1897, selepas penubuhan Negeri-negeri Melayu Bersekutu atau Persekutuan 1896. Durbar diwujudkan sebagai sebuah majlis persidangan yang membolehkan Raja-Raja Melayu dalam NNMB berbincang dengan pihak British mengenai perkara yang berkaitan dengan pentadbiran Persekutuan.

Durbar dipengerusikan oleh Pesuruhjaya Tinggi British. Keanggotaannya terdiri daripada Raja-Raja Melayu dari Perak, Selangor, Negeri Sembilan dan Pahang, selain Residen British NNMB dan Setiausaha NNMB. Keanggotaan ini menjadikan Durbar sebagai saluran pertemuan rasmi antara Raja-Raja Melayu dengan pegawai kanan British dalam membincangkan urusan pentadbiran.

Persidangan Durbar yang pertama telah diadakan pada tahun 1897 di Kuala Kangsar, Perak. Persidangan ini memberikan peluang kepada Raja-Raja Melayu untuk menyampaikan pandangan serta berbincang dengan pihak British tentang hal ehwal pentadbiran Kerajaan Persekutuan. Durbar juga menjadi forum penting untuk memulihkan dan memperbaiki hubungan antara Raja-Raja Melayu dengan pegawai British, khususnya selepas pelaksanaan sistem pentadbiran Persekutuan yang telah membawa perubahan terhadap kedudukan dan kuasa pemerintah Melayu.

Majlis Sultan-Sultan Semasa Malayan Union



Apabila Malayan Union diperkenalkan pada tahun 1946, Perlembagaan Malayan Union memperuntukkan pembentukan sebuah badan yang dikenali sebagai Majlis Sultan-Sultan (The Council of Sultans). Majlis ini dirancang untuk dipengerusikan oleh Gabenor Malayan Union dan dianggotai oleh sembilan orang Raja Melayu serta tiga orang pegawai kanan British.

Tiga pegawai kanan British yang menjadi anggota Majlis Sultan-Sultan ialah Ketua Setiausaha Malayan Union, Penasihat Undang-undang dan Setiausaha Kewangan. Oleh itu, struktur Majlis Sultan-Sultan masih memperlihatkan pengaruh yang kuat daripada pentadbiran British kerana Gabenor menjadi pengerusi dan pegawai British turut menjadi anggotanya.

Antara fungsi yang dirancang untuk Majlis Sultan-Sultan ialah membincangkan undang-undang yang berkaitan dengan agama Islam. Majlis ini juga berperanan memberikan nasihat kepada Gabenor mengenai perkara yang dibangkitkan oleh Raja-Raja Melayu. Walau bagaimanapun, Majlis Sultan-Sultan tidak dapat diwujudkan dan berfungsi seperti yang dirancang kerana Raja-Raja Melayu menentang pelaksanaan Malayan Union. Penentangan tersebut akhirnya menyumbang kepada penggantian Malayan Union dengan Persekutuan Tanah Melayu pada tahun 1948.

Majlis Raja-Raja Semasa Persekutuan Tanah Melayu 1948

Majlis Raja-Raja dibentuk secara rasmi pada tahun 1948 apabila Persekutuan Tanah Melayu diperkenalkan untuk menggantikan Malayan Union. Pembentukan ini merupakan perkembangan penting kerana Majlis Raja-Raja menjadi sebuah institusi formal yang mempunyai kuasa dan sekretariat tersendiri sesuai dengan kedudukan dan peranannya berdasarkan Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1948.

Berbeza dengan Majlis Sultan-Sultan yang dicadangkan semasa Malayan Union, Majlis Raja-Raja Persekutuan Tanah Melayu diurus sepenuhnya oleh Raja-Raja Melayu. Pengerusi bagi setiap mesyuarat dipilih daripada kalangan sembilan orang Raja Melayu. Keadaan ini memperkukuhkan kedudukan Raja-Raja Melayu kerana pengurusan institusi tersebut tidak lagi diletakkan di bawah pengerusi British.

Persidangan Majlis Raja-Raja turut disertai oleh Penyimpan Mohor Besar Raja-Raja, yang bertanggungjawab memeterai keputusan yang dibuat dalam persidangan. Kewujudan jawatan ini membantu memastikan urusan dan keputusan Majlis Raja-Raja dilaksanakan secara rasmi dan tersusun.

Majlis Raja-Raja juga diberikan hak dan kuasa untuk mendapatkan penerangan daripada Pesuruhjaya Tinggi British mengenai penggubalan undang-undang dan dasar Kerajaan Persekutuan. Peranan ini membolehkan Raja-Raja Melayu mengetahui serta memberikan perhatian terhadap perkembangan pentadbiran yang boleh mempengaruhi negeri dan rakyat mereka.

Majlis Raja-Raja Selepas Merdeka

Selepas Persekutuan Tanah Melayu mencapai kemerdekaan pada 31 Ogos 1957, institusi Majlis Raja-Raja terus dikekalkan sebagai sebahagian daripada sistem Raja Berperlembagaan. Pengekalan institusi ini menunjukkan kesinambungan kedudukan Raja-Raja Melayu dalam sistem pemerintahan negara walaupun Tanah Melayu telah berubah daripada sebuah wilayah di bawah British kepada sebuah negara yang merdeka dan berdaulat.

Keanggotaan Majlis Raja-Raja turut mengalami perubahan selepas kemerdekaan. Yang di-Pertua Negeri Melaka dan Pulau Pinang menjadi ahli Majlis Raja-Raja. Selepas pembentukan Malaysia pada tahun 1963, Yang di-Pertua Negeri Sabah dan Sarawak turut menjadi ahli. Oleh itu, Majlis Raja-Raja merangkumi sembilan Raja Melayu serta Yang di-Pertua Negeri bagi negeri-negeri yang tidak mempunyai Raja.

Walau bagaimanapun, Yang di-Pertua Negeri tidak mengambil bahagian dalam mesyuarat tertentu yang khusus berkaitan dengan institusi beraja. Antaranya termasuk proses pemilihan Yang di-Pertuan Agong dan Timbalan Yang di-Pertuan Agong. Hal ini kerana urusan tersebut merupakan hak dan tanggungjawab khusus Raja-Raja Melayu.

Kedudukan Majlis Raja-Raja dalam Perlembagaan Persekutuan

Majlis Raja-Raja mempunyai kuasa dan fungsi yang diperuntukkan dalam Perlembagaan Persekutuan dan menjadi sebahagian penting daripada institusi Raja Berperlembagaan. Kedudukannya bukan sekadar bersifat adat atau istiadat, malah Majlis Raja-Raja mempunyai peranan tertentu dalam proses pemerintahan dan perlembagaan negara.

Majlis Raja-Raja turut berfungsi sebagai salah satu pengimbang dalam sistem demokrasi. Peranan ini dilaksanakan antaranya melalui hak untuk berunding dalam pelantikan jawatan-jawatan penting tertentu serta hak untuk membincangkan perkara yang berkaitan dengan dasar negara. Mekanisme ini membolehkan pandangan institusi beraja turut diambil kira dalam perkara-perkara penting yang melibatkan kepentingan negara.

Selain itu, Majlis Raja-Raja boleh bertindak menggunakan budi bicara dalam melaksanakan fungsi tertentu sebagaimana yang diperuntukkan oleh Perlembagaan. Kedudukan ini memperlihatkan keunikan sistem pemerintahan Malaysia yang menggabungkan institusi beraja dengan prinsip Demokrasi Berparlimen.

Mohor Besar Raja-Raja

Mohor Besar Raja-Raja merupakan lambang penting yang mencerminkan kekuasaan dan kedaulatan Raja-Raja Melayu. Penggunaannya menunjukkan bahawa sesuatu keputusan atau dokumen yang dikeluarkan oleh Majlis Raja-Raja mempunyai kedudukan rasmi dan berkaitan dengan institusi beraja. Oleh itu, Mohor Besar Raja-Raja menjadi simbol autoriti serta kehormatan Raja-Raja Melayu dalam sistem pemerintahan negara.

Mohor ini disimpan dan dijaga oleh Penyimpan Mohor Besar Raja-Raja, yang pada masa yang sama bertindak sebagai Setiausaha Majlis Raja-Raja. Penyimpan Mohor Besar Raja-Raja memainkan peranan penting dalam menguruskan urusan rasmi Majlis Raja-Raja, termasuk memastikan keputusan dan dokumen yang dikeluarkan direkod serta disahkan mengikut tatacara yang betul.

Setiap dokumen rasmi yang dikeluarkan oleh Majlis Raja-Raja akan diturunkan dengan cap Mohor Besar Raja-Raja dan diikuti dengan tandatangan Penyimpan Mohor Besar Raja-Raja. Penggunaan cap dan tandatangan ini berfungsi sebagai pengesahan rasmi terhadap keputusan atau dokumen tersebut serta menunjukkan bahawa ia dikeluarkan melalui saluran yang sah.

Pada permukaan Mohor Besar Raja-Raja terdapat jata kerajaan sembilan negeri Melayu, yang melambangkan penyatuan dan kedudukan Raja-Raja Melayu dalam Majlis Raja-Raja. Selain itu, terdapat juga perkataan “Mohor Besar Raja-Raja Negeri Melayu” yang ditulis dalam tulisan Jawi. Reka bentuk ini memperlihatkan identiti, warisan dan tradisi institusi beraja yang terus dipelihara dalam sistem Raja Berperlembagaan Malaysia.

Fungsi Majlis Raja-Raja

Majlis Raja-Raja mempunyai beberapa fungsi penting yang diperuntukkan dalam Perlembagaan Persekutuan. Fungsi-fungsi ini menunjukkan bahawa Majlis Raja-Raja bukan sahaja berperanan dalam hal berkaitan institusi beraja, malah turut terlibat dalam beberapa urusan penting negara. Peranan ini membantu mewujudkan keseimbangan dalam sistem Raja Berperlembagaan dan Demokrasi Berparlimen di Malaysia.

1. Memilih Yang di-Pertuan Agong dan Timbalan Yang di-Pertuan Agong

Majlis Raja-Raja bertanggungjawab memilih Yang di-Pertuan Agong dan Timbalan Yang di-Pertuan Agong daripada kalangan sembilan Raja Melayu. Pemilihan dilaksanakan mengikut kaedah dan peraturan yang ditetapkan dalam Perlembagaan Persekutuan. Fungsi ini mencerminkan keunikan sistem pemerintahan beraja Malaysia kerana Ketua Utama Negara dipilih oleh Raja-Raja Melayu dan bukannya mewarisi jawatan tersebut secara automatik.

2. Persetujuan terhadap Undang-undang Tertentu

Majlis Raja-Raja mempunyai kuasa untuk bersetuju atau tidak bersetuju terhadap undang-undang tertentu yang memerlukan persetujuannya. Peruntukan ini memastikan perkara yang menyentuh kedudukan serta kepentingan institusi beraja dan perkara tertentu yang dilindungi oleh Perlembagaan tidak boleh diubah sewenang-wenangnya. Oleh itu, Majlis Raja-Raja berfungsi sebagai salah satu mekanisme semak dan imbang dalam sistem pemerintahan negara.

3. Memberikan Nasihat dalam Pelantikan Jawatan Tertentu

Majlis Raja-Raja turut berperanan memberikan nasihat berkaitan pelantikan jawatan-jawatan tertentu dalam pentadbiran negara. Penglibatan Majlis Raja-Raja dalam proses tersebut memastikan pelantikan bagi jawatan penting dilaksanakan mengikut ketetapan Perlembagaan dan melalui proses pertimbangan yang sewajarnya.

4. Menjadi Rujukan dalam Perubahan Dasar

Majlis Raja-Raja menjadi rujukan dalam perubahan dasar yang berkaitan dengan kedudukan istimewa orang Melayu dan Bumiputera Sarawak dan Sabah serta kepentingan sah kaum-kaum lain. Peranan ini penting bagi memastikan sebarang perubahan dasar yang melibatkan perkara tersebut dibuat secara berhati-hati dengan mengambil kira keseimbangan kepentingan masyarakat Malaysia yang berbilang kaum.

5. Menjadi Lembaga Pengampunan bagi Kes Tertentu

Majlis Raja-Raja turut mempunyai fungsi berkaitan Lembaga Pengampunan bagi kes-kes tertentu. Fungsi pengampunan membolehkan pertimbangan diberikan terhadap hukuman yang telah dijatuhkan berdasarkan peruntukan Perlembagaan. Peranan ini memperlihatkan unsur ihsan dan pertimbangan dalam pelaksanaan sistem keadilan negara.

6. Memperkenankan Perubahan Persepadanan Negeri

Majlis Raja-Raja mempunyai peranan untuk memperkenankan perubahan persempadanan negeri setelah mendapat perkenan daripada Raja negeri yang berkenaan. Hal ini penting kerana perubahan sempadan boleh memberi kesan terhadap wilayah, pentadbiran dan kedaulatan sesebuah negeri. Oleh itu, perubahan tersebut tidak boleh dilakukan tanpa melalui proses perlembagaan yang ditetapkan.

7. Memperkenankan Pindaan Perlembagaan bagi Perkara Tertentu

Majlis Raja-Raja juga berfungsi untuk memperkenankan pindaan Perlembagaan bagi perkara-perkara tertentu. Perkara yang mempunyai kepentingan khusus dalam struktur pemerintahan dan identiti negara diberikan perlindungan tambahan dengan mensyaratkan persetujuan Majlis Raja-Raja sebelum pindaan dapat dilaksanakan. Fungsi ini membantu memastikan unsur-unsur penting dalam Perlembagaan tidak diubah tanpa pertimbangan yang teliti.

Kesimpulan

Secara keseluruhannya, Majlis Raja-Raja mempunyai fungsi yang penting dalam sistem pemerintahan Malaysia, daripada pemilihan Yang di-Pertuan Agong, urusan perundangan dan pelantikan tertentu sehinggalah pindaan Perlembagaan dan perubahan persempadanan negeri. Fungsi-fungsi tersebut menjadikan Majlis Raja-Raja sebuah institusi penting yang membantu memelihara kedudukan institusi beraja, melindungi perkara yang diperuntukkan dalam Perlembagaan serta mengekalkan keseimbangan dalam sistem Raja Berperlembagaan dan Demokrasi Berparlimen.

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini

Nota Revisi SPM Sejarah-Tingkatan 4 Bab 2 - Kebangkitan Nasionalisme - Revolusi Amerika

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 nota revisi SPM Sejarah Klik di sini

Revolusi Amerika

Soalan 1: Bilakah Revolusi Amerika berlaku?

Jawapan: Revolusi Amerika berlaku pada tahun 1776.

Soalan 2: Apakah yang dimaksudkan dengan Revolusi Amerika?

Jawapan: Revolusi Amerika merupakan gerakan yang tercetus akibat reaksi rakyat Amerika terhadap penjajahan British.

Soalan 3: Apakah punca utama berlakunya Revolusi Amerika?

Jawapan: Revolusi Amerika berpunca daripada kegagalan British melindungi hak rakyat Amerika yang merupakan sebahagian daripada empayar British.

Soalan 4: Berapakah jumlah tanah jajahan British di Amerika?

Jawapan: Terdapat 13 buah tanah jajahan British di Amerika.

Soalan 5: Apakah akta percukaian British yang ditentang oleh penduduk Amerika?

Jawapan: Penduduk Amerika menentang Akta Teh, Akta Gula, Akta Setem dan Akta Pelayaran.

Soalan 6: Apakah slogan yang digunakan oleh penduduk Amerika untuk menentang British?

Jawapan: Slogan yang digunakan ialah “Tiada cukai tanpa perwakilan.”

Soalan 7: Mengapakah penduduk Amerika menggunakan slogan “Tiada cukai tanpa perwakilan”?

Jawapan: Slogan tersebut digunakan kerana tiada wakil daripada Amerika dalam Parlimen British.

Soalan 8: Apakah yang ditubuhkan oleh para pemimpin di tanah jajahan British di Amerika?

Jawapan: Kongres telah ditubuhkan oleh para pemimpin di setiap tanah jajahan British di Amerika.

Soalan 9: Siapakah yang mengetuai perjuangan penduduk Amerika?

Jawapan: Perjuangan penduduk Amerika diketuai oleh George Washington.

Soalan 10: Apakah matlamat Kongres dalam perjuangan Revolusi Amerika?

Jawapan: Kongres bertujuan mengisytiharkan perang terhadap British dan memperjuangkan kemerdekaan Amerika.

Soalan 11: Bilakah Pengisytiharan Kemerdekaan Amerika diluluskan oleh Kongres?

Jawapan: Pengisytiharan Kemerdekaan Amerika diluluskan pada bulan Julai 1776.

Soalan 12: Siapakah yang menulis Pengisytiharan Kemerdekaan Amerika?

Jawapan: Pengisytiharan Kemerdekaan Amerika ditulis oleh Thomas Jefferson.

Soalan 13: Apakah prinsip yang ditegaskan dalam Pengisytiharan Kemerdekaan Amerika?

Jawapan: Pengisytiharan tersebut menegaskan bahawa kerajaan perlu menjamin hak kehidupan, kebebasan dan kebahagiaan rakyat.

Soalan 14: Apakah hak rakyat sekiranya kerajaan gagal menjamin hak mereka?

Jawapan: Rakyat berhak membentuk kerajaan baharu sekiranya kerajaan gagal menjamin hak kehidupan, kebebasan dan kebahagiaan mereka.

Soalan 15: Bilakah Revolusi Amerika berakhir?

Jawapan: Revolusi Amerika berakhir pada tahun 1783.

Soalan 16: Apakah yang berlaku pada tahun 1783?

Jawapan: British mengakui kemerdekaan Amerika.

Soalan 17: Bagaimanakah Amerika Syarikat terbentuk?

Jawapan: Amerika Syarikat terbentuk melalui penggabungan 13 buah bekas tanah jajahan British.

Soalan 18: Apakah sistem pemerintahan yang diperkenalkan oleh Amerika Syarikat?

Jawapan: Amerika Syarikat memperkenalkan sistem pemerintahan demokrasi.

Untuk keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 nota revisi SPM Sejarah klik di sini 

Nota Revisi Sejarah SPM -Tingkatan 4 Bab 2 - Kebangkitan Nasionalisme - Revolusi Keagungan di England (1688)

Revolusi Keagungan di England

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 nota revisi SPM Sejarah Klik di sini

Soalan 1: Apakah nama lain bagi Revolusi Keagungan di England?

Jawapan: Revolusi Keagungan dikenali sebagai Glorious Revolution.

Soalan 2: Bilakah Revolusi Keagungan berlaku di England?

Jawapan: Revolusi Keagungan berlaku pada tahun 1688.

Soalan 3: Apakah punca berlakunya Revolusi Keagungan di England?

Jawapan: Revolusi Keagungan berlaku disebabkan keinginan untuk menjaga hak asasi rakyat dan menegakkan kedaulatan Parlimen.

Soalan 4: Mengapakah pemerintahan Raja James II ditentang?

Jawapan: Pemerintahan Raja James II ditentang kerana beliau dianggap membelakangkan Parlimen semasa menggubal undang-undang.

Soalan 5: Siapakah yang menentang pemerintahan Raja James II?

Jawapan: Ahli Parlimen menentang pemerintahan Raja James II bersama-sama dengan Mary II dan suaminya, William of Orange dari Belanda.

Soalan 6: Apakah bentuk pemerintahan yang ditentang oleh Ahli Parlimen?

Jawapan: Ahli Parlimen menentang pemerintahan raja berkuasa mutlak.

Soalan 7: Apakah yang berlaku kepada Raja James II selepas penentangan tersebut?

Jawapan: Raja James II melarikan diri ke Perancis.

Soalan 8: Mengapakah revolusi ini dikenali sebagai Revolusi Keagungan?

Jawapan: Revolusi ini dikenali sebagai Revolusi Keagungan kerana peralihan kuasa berlaku tanpa sebarang pertumpahan darah.

Soalan 9: Siapakah yang memerintah England selepas Revolusi Keagungan?

Jawapan: Mary II dan William of Orange memerintah England selepas Revolusi Keagungan.

Soalan 10: Apakah kesan pemerintahan Mary II dan William of Orange terhadap sistem pemerintahan England?

Jawapan: Pemerintahan Mary II dan William of Orange memantapkan konsep raja berperlembagaan dan kedaulatan Parlimen.

 Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 nota revisi SPM Sejarah Klik di sini

Nota Revisi SPM Sejarah -Tingkatan 4 bab 2 - Kebangkitan Nasionalisme - Pendapat Tokoh-Tokoh

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 nota revisi SPM Sejarah Klik di sini

Hans Kohn

Soalan 1: Apakah pendapat Hans Kohn tentang nasionalisme?

Jawapan: Hans Kohn berpendapat bahawa nasionalisme merupakan satu gerakan yang meletakkan kesetiaan seseorang hanya kepada negara atau bangsanya.

Dato’ Onn Jaafar

Soalan 2: Apakah pandangan Dato’ Onn Jaafar tentang perjuangan bangsa?

Jawapan: Dato’ Onn Jaafar menekankan usaha untuk melahirkan bangsa yang lebih tegap dan kuat, mampu berdiri atas kaki sendiri serta mengambil tempat yang sewajarnya bersama bangsa lain yang bersatu dan kuat.

Profesor William R. Roff

Soalan 3: Apakah pandangan Profesor William R. Roff tentang kebangkitan nasionalisme Melayu?

Jawapan: Profesor William R. Roff berpendapat bahawa kebangkitan nasionalisme Melayu berkait dengan kesedaran diri pada dekad terakhir sebelum Perang Dunia Kedua.

Soalan 4: Apakah faktor yang mendorong kebangkitan nasionalisme Melayu menurut Profesor William R. Roff?

Jawapan: Faktor tersebut ialah ancaman terhadap kepentingan orang Melayu dan masalah ekonomi.

Soalan 5: Apakah kebimbangan masyarakat yang turut mencetuskan nasionalisme menurut Profesor William R. Roff?

Jawapan: Nasionalisme turut timbul akibat kebimbangan masyarakat terhadap sekularisme dan imperialisme Barat yang melanda Tanah Melayu.

Dr. Burhanuddin al-Helmi

Soalan 6: Apakah pandangan Dr. Burhanuddin al-Helmi tentang perjuangan menentang penjajahan?

Jawapan: Perjuangan menentang penjajahan memerlukan persatuan dan perpaduan yang kuat melalui National Fronts.

Soalan 7: Bagaimanakah kemerdekaan harus dicapai menurut Dr. Burhanuddin al-Helmi?

Jawapan: Segala tenaga yang menentang penjajahan perlu digembleng untuk mencapai kemerdekaan.

Soalan 8: Apakah prinsip yang perlu dipertahankan dalam perjuangan kemerdekaan menurut Dr. Burhanuddin al-Helmi?

Jawapan: Perjuangan hendaklah tetap berpegang pada tatatertib, adab sopan bangsa Melayu dan agama Islam.

Dr. R. Suntharalingam

Soalan 9: Apakah maksud nasionalisme menurut Dr. R. Suntharalingam?

Jawapan: Nasionalisme merupakan fenomena sejagat yang mengiktiraf hak setiap bangsa di dunia untuk menubuhkan negara sendiri.

Soalan 10: Apakah perubahan dalam konsep kedaulatan yang dikaitkan dengan nasionalisme menurut Dr. R. Suntharalingam?

Jawapan: Nasionalisme membawa kepada pemindahan kedaulatan kepada rakyat.

Soalan 11: Apakah bentuk kesetiaan yang dituntut oleh nasionalisme menurut Dr. R. Suntharalingam?

Jawapan: Nasionalisme menuntut kesetiaan tertinggi seseorang individu disalurkan kepada negara bangsa.

Profesor Datuk Zainal Abidin Abdul Wahid

Soalan 12: Adakah nasionalisme Melayu merupakan gejala baharu menurut Profesor Datuk Zainal Abidin Abdul Wahid?

Jawapan: Tidak. Nasionalisme Melayu bukan gejala baharu yang muncul akibat penggabungan Tanah Melayu oleh British.

Soalan 13: Sejak bilakah nasionalisme Melayu telah wujud menurut Profesor Datuk Zainal Abidin Abdul Wahid?

Jawapan: Nasionalisme Melayu telah wujud sejak zaman Kesultanan Melayu Melaka.

Soalan 14: Apakah ciri nasionalisme Melayu pada zaman Kesultanan Melayu Melaka?

Jawapan: Kesetiaan kepada raja merupakan salah satu ciri nasionalisme Melayu pada ketika itu.

Soalan 15: Apakah fahaman kebangsaan yang dipegang oleh orang Melayu ketika itu?

Jawapan: Orang Melayu berpegang pada fahaman kebangsaan yang bersifat ke-Tanah-Melayuan.

Profesor Emeritus Tan Sri Dr. Khoo Kay Kim

Soalan 16: Apakah maksud nasionalisme dalam konteks orang Melayu sebelum merdeka menurut Profesor Emeritus Tan Sri Dr. Khoo Kay Kim?

Jawapan: Nasionalisme merujuk kepada perjuangan orang Melayu.

Soalan 17: Apakah matlamat perjuangan nasionalisme Melayu menurut Profesor Emeritus Tan Sri Dr. Khoo Kay Kim?

Jawapan: Matlamatnya adalah untuk mendapatkan kembali kedudukan unggul orang Melayu dalam negara sendiri.

 Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 nota revisi SPM Sejarah Klik di sini

SPM Sejarah – Tingkatan 5 Bab 3-Raja Berperlembagaan dan Demokrasi Berparlimen-Yang di-Pertuan Agong dan Raja dalam Perlembagaan Persekutuan

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini

Perlembagaan Persekutuan mengiktiraf kedudukan dan peranan institusi beraja sebagai salah satu unsur penting dalam sistem pemerintahan negara. Selepas kemerdekaan, institusi beraja dikekalkan tetapi disesuaikan dengan konsep Raja Berperlembagaan, iaitu raja menjalankan tugas dan kuasa berdasarkan peruntukan yang ditetapkan dalam Perlembagaan. Sistem ini membolehkan warisan pemerintahan beraja terus dipelihara dalam sebuah negara yang turut mengamalkan Demokrasi Berparlimen.

Raja Berperlembagaan di Malaysia merangkumi tiga institusi utama, iaitu Majlis Raja-Raja, institusi beraja di negeri-negeri dan institusi Yang di-Pertuan Agong pada peringkat Persekutuan. Ketiga-tiga institusi ini mempunyai peranan tersendiri dalam memastikan sistem pemerintahan negara berjalan secara teratur, di samping memelihara kedudukan Raja-Raja Melayu serta prinsip yang termaktub dalam Perlembagaan.

Institusi Yang di-Pertuan Agong

Jawatan Yang di-Pertuan Agong diwujudkan selepas Persekutuan Tanah Melayu mencapai kemerdekaan pada tahun 1957. Pewujudan jawatan ini memberikan Malaysia satu bentuk pemerintahan beraja yang unik kerana Ketua Utama Negara tidak diwarisi secara kekal oleh sebuah keluarga diraja tertentu. Sebaliknya, Yang di-Pertuan Agong dipilih secara bergilir daripada kalangan Raja-Raja Melayu.

Yang di-Pertuan Agong dipilih daripada kalangan sembilan orang Raja Melayu yang memerintah Perlis, Kedah, Perak, Selangor, Negeri Sembilan, Johor, Pahang, Terengganu dan Kelantan. Pemilihan tersebut dilakukan oleh Majlis Raja-Raja berdasarkan kaedah yang telah ditetapkan dalam Perlembagaan Persekutuan serta Peraturan-Peraturan Majlis Raja-Raja. Sistem ini memastikan pemilihan Ketua Utama Negara dilaksanakan secara tersusun, berperaturan dan menghormati kedudukan setiap Raja Melayu.

Keunikan sistem ini dapat dilihat melalui sejarah pemerintahan Sultan Kedah, Tuanku Abdul Halim Mu'adzam Shah ibni Almarhum Sultan Badlishah, yang pernah dipilih sebagai Yang di-Pertuan Agong sebanyak dua kali. Baginda menjadi Yang di-Pertuan Agong V dari tahun 1970 hingga 1975 dan kemudiannya Yang di-Pertuan Agong XIV dari tahun 2011 hingga 2016. Peristiwa ini menunjukkan bahawa seseorang Raja boleh dipilih semula sekiranya memenuhi syarat dan mendapat persetujuan Majlis Raja-Raja.

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini

Prosiding Pemilihan Yang di-Pertuan Agong

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini

Pemilihan Yang di-Pertuan Agong dilakukan melalui persidangan khas Majlis Raja-Raja. Walaupun Yang di-Pertua Negeri turut menjadi ahli Majlis Raja-Raja, mereka tidak mengambil bahagian dalam proses pemilihan Yang di-Pertuan Agong kerana hanya Raja-Raja Melayu yang mempunyai hak untuk memilih dan dipilih bagi jawatan tersebut.

Proses pemilihan dijalankan melalui undi sulit bagi menjaga kerahsiaan serta kehormatan institusi beraja. Kertas undi ditandakan menggunakan pen dan dakwat yang sama sebelum dimasukkan ke dalam peti undi. Kaedah ini memastikan proses pengundian dilakukan secara seragam dan teratur.

Selepas pengundian selesai, seorang Raja yang paling muda dari segi tempoh pemerintahan dan tidak tersenarai sebagai calon Yang di-Pertuan Agong akan dipilih untuk membantu Penyimpan Mohor Besar Raja-Raja mengira kertas undi. Setelah keputusan diumumkan, semua kertas undi akan dimusnahkan sama ada dengan cara dibakar atau diricih di hadapan Raja-Raja. Prosedur ini bertujuan memastikan kerahsiaan keputusan pengundian sentiasa terpelihara.

 Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini

Kedudukan Yang di-Pertuan Agong

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini

Kedudukan Yang di-Pertuan Agong diperuntukkan dalam Perkara 32 Perlembagaan Persekutuan. Berdasarkan peruntukan tersebut, Yang di-Pertuan Agong ialah Ketua Utama Negara dan mempunyai kedudukan yang penting dalam sistem Raja Berperlembagaan Malaysia.

Sebagai Ketua Utama Negara, Yang di-Pertuan Agong menjadi lambang kedaulatan, ketaatan, perpaduan, kebesaran dan kemuliaan negara. Baginda bukan sahaja memainkan peranan dalam urusan perlembagaan dan pemerintahan, malah menjadi simbol penyatuan rakyat yang terdiri daripada pelbagai kaum, agama dan latar belakang. Kedudukan ini menjadikan institusi Yang di-Pertuan Agong sebagai salah satu tonggak utama kestabilan dan identiti negara.

Keutamaan Kedudukan dalam Persekutuan

Dalam susunan keutamaan negara, Yang di-Pertuan Agong menduduki kedudukan paling utama sebagai Ketua Utama Negara. Baginda diikuti oleh Raja Permaisuri Agong, kemudian Raja-Raja Melayu dan Pemangku Raja. Selepas itu ialah Yang di-Pertua Negeri bagi negeri-negeri yang tidak mempunyai institusi beraja.

Susunan keutamaan seterusnya merangkumi bekas Raja Permaisuri Agong yang menerima saraan diraja daripada Kerajaan Persekutuan, diikuti oleh Perdana Menteri dan Timbalan Perdana Menteri. Susunan ini menunjukkan kedudukan tinggi institusi beraja dalam struktur pemerintahan dan protokol rasmi negara serta mencerminkan penghormatan yang diberikan kepada institusi Yang di-Pertuan Agong dalam Perlembagaan Persekutuan.

Kuasa Yang di-Pertuan Agong

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 SPM Sejarah Klik di sini

Yang di-Pertuan Agong mempunyai kuasa dan peranan yang luas dalam sistem pemerintahan negara. Kuasa baginda merangkumi tiga bidang utama, iaitu kuasa eksekutif, kuasa perundangan dan kuasa kehakiman. Walaupun baginda mempunyai kedudukan sebagai Ketua Utama Negara, kebanyakan kuasa tersebut dilaksanakan mengikut peruntukan Perlembagaan dan nasihat Jemaah Menteri. Sistem ini mencerminkan amalan Raja Berperlembagaan yang menjadi asas pemerintahan Malaysia.

Kuasa Eksekutif

Dalam bidang eksekutif, Yang di-Pertuan Agong menjalankan tugas berdasarkan nasihat Jemaah Menteri. Kuasa eksekutif ini penting bagi memastikan pentadbiran negara dapat dilaksanakan secara teratur dan selaras dengan prinsip Demokrasi Berparlimen. Baginda mempunyai peranan dalam pelantikan Perdana Menteri, anggota Jemaah Menteri, pemegang jawatan penting negara, hal ketenteraan serta urusan diplomatik.

Melantik Perdana Menteri dan Jemaah Menteri

Yang di-Pertuan Agong mempunyai kuasa untuk melantik Perdana Menteri daripada kalangan Ahli Dewan Rakyat. Dalam membuat pelantikan tersebut, baginda memilih seorang ahli yang pada pertimbangan baginda mendapat kepercayaan majoriti ahli Dewan Rakyat. Pelantikan ini penting kerana Perdana Menteri menjadi ketua kerajaan dan bertanggungjawab memimpin pentadbiran negara.

Selepas Perdana Menteri dilantik, Yang di-Pertuan Agong turut melantik menteri-menteri dan timbalan-timbalan menteri daripada kalangan Ahli Dewan Rakyat atau Dewan Negara berdasarkan nasihat Perdana Menteri. Mereka kemudiannya membentuk Jemaah Menteri yang bertanggungjawab merancang dasar serta menguruskan pentadbiran negara.

Pelantikan Jawatan Penting

Yang di-Pertuan Agong turut memainkan peranan dalam pelantikan beberapa jawatan penting dalam pentadbiran negara. Antaranya ialah Peguam Negara, Panglima Angkatan Tentera dan Ketua Audit Negara. Pelantikan ini penting kerana jawatan-jawatan tersebut mempunyai tanggungjawab besar dalam aspek perundangan, pertahanan dan pengurusan kewangan negara.

Selain itu, baginda turut terlibat dalam pelantikan Ahli Suruhanjaya Pilihan Raya, Ahli Suruhanjaya Pasukan Polis serta beberapa orang anggota Majlis Angkatan Tentera. Melalui pelantikan ini, Yang di-Pertuan Agong membantu memastikan institusi penting negara dapat berfungsi mengikut Perlembagaan dan undang-undang.

Kuasa Ketenteraan

Yang di-Pertuan Agong merupakan Pemerintah Tertinggi Angkatan Tentera Malaysia. Kedudukan ini menunjukkan peranan penting baginda dalam aspek pertahanan dan keselamatan negara. Baginda menjadi lambang tertinggi kepada angkatan tentera yang bertanggungjawab mempertahankan kedaulatan, keamanan dan sempadan negara.

Dalam menjalankan tanggungjawab tersebut, Yang di-Pertuan Agong dibantu oleh Majlis Angkatan Tentera. Majlis ini bertanggungjawab terhadap urusan pemerintahan, tatatertib dan pentadbiran Angkatan Tentera serta perkara yang berkaitan dengan gerakan ketenteraan. Struktur ini memastikan urusan pertahanan negara dilaksanakan secara sistematik dan berlandaskan Perlembagaan.

Kuasa Diplomatik

Dalam bidang diplomatik, Yang di-Pertuan Agong memainkan peranan sebagai wakil tertinggi negara dalam hubungan antarabangsa. Baginda mempunyai kuasa untuk melantik diplomat Malaysia yang akan bertugas di luar negara bagi mewakili kepentingan Malaysia serta memperkukuhkan hubungan dengan negara lain.

Yang di-Pertuan Agong juga menerima menghadap diplomat asing sebelum mereka menjalankan tugas rasmi di Malaysia. Amalan ini mencerminkan kedudukan baginda sebagai Ketua Utama Negara serta simbol kedaulatan Malaysia dalam hubungan diplomatik dengan masyarakat antarabangsa.

Kuasa Perundangan Yang di-Pertuan Agong

Dalam bidang perundangan, Yang di-Pertuan Agong memainkan peranan penting sebagai sebahagian daripada institusi Parlimen. Baginda mempunyai kuasa untuk memperkenankan Rang Undang-Undang yang telah melalui proses pembentangan, perbahasan dan kelulusan di Dewan Rakyat serta Dewan Negara. Peranan ini menunjukkan bahawa proses penggubalan undang-undang negara dilaksanakan mengikut tatacara yang ditetapkan dalam Perlembagaan Persekutuan.

Persidangan Parlimen

Yang di-Pertuan Agong mempunyai kuasa untuk memanggil Parlimen bersidang bagi membolehkan urusan perundangan dan pentadbiran negara dibincangkan. Baginda juga berkuasa untuk menghentikan persidangan Parlimen serta membubarkan Parlimen mengikut peruntukan Perlembagaan. Kuasa ini penting kerana pembubaran Parlimen membuka jalan kepada pilihan raya umum bagi membolehkan rakyat memilih wakil mereka dan membentuk kerajaan yang baharu.

Agama Islam

Yang di-Pertuan Agong merupakan Ketua Agama Islam di negeri baginda sendiri serta di Wilayah Persekutuan, Melaka, Pulau Pinang, Sabah dan Sarawak. Kedudukan ini membolehkan baginda memainkan peranan dalam memelihara kepentingan serta kedudukan agama Islam di negeri-negeri berkenaan.

Bagi negeri-negeri Melayu lain yang mempunyai Sultan atau Raja, Ketua Agama Islam ialah pemerintah negeri masing-masing. Pembahagian tanggungjawab ini memastikan urusan agama Islam terus dipelihara mengikut sistem Raja Berperlembagaan dan bidang kuasa yang ditetapkan dalam Perlembagaan.

Hak dan Keistimewaan

Yang di-Pertuan Agong bertanggungjawab untuk memelihara kedudukan istimewa orang Melayu serta Bumiputera Sabah dan Sarawak. Tanggungjawab ini merupakan salah satu peranan penting baginda dalam memastikan hak yang diperuntukkan dalam Perlembagaan terus dipelihara.

Pada masa yang sama, baginda turut bertanggungjawab melindungi kepentingan sah kaum-kaum lain di Malaysia. Peruntukan ini menunjukkan bahawa Perlembagaan berusaha mewujudkan keseimbangan antara pemeliharaan kedudukan istimewa orang Melayu dan Bumiputera dengan perlindungan hak serta kepentingan masyarakat lain. Keseimbangan ini penting bagi mengekalkan keharmonian dan perpaduan dalam negara yang berbilang kaum.

Pengisytiharan Darurat

Yang di-Pertuan Agong mempunyai kuasa untuk membuat pengisytiharan darurat apabila wujud keadaan yang mengancam keselamatan, ketenteraman awam atau kehidupan ekonomi negara. Pengisytiharan tersebut dibuat apabila baginda berpuas hati bahawa suatu keadaan darurat benar-benar berlaku atau hampir berlaku.

Kuasa ini membolehkan tindakan segera diambil bagi menangani ancaman besar yang boleh menjejaskan kestabilan negara. Dalam keadaan sedemikian, langkah luar biasa boleh dilaksanakan mengikut peruntukan Perlembagaan bagi memulihkan keamanan, melindungi rakyat dan memastikan keselamatan serta pentadbiran negara terus terpelihara.

Kuasa Kehakiman Yang di-Pertuan Agong

Dalam bidang kehakiman, Yang di-Pertuan Agong mempunyai peranan penting dalam memastikan institusi kehakiman negara dapat berfungsi dengan teratur dan bebas. Kuasa kehakiman baginda melibatkan dua perkara utama, iaitu pelantikan hakim Mahkamah Atasan dan kuasa pengampunan. Walaupun baginda mempunyai kuasa dalam bidang ini, pelaksanaannya tetap tertakluk kepada Perlembagaan dan nasihat badan-badan yang berkaitan.

Melantik Hakim

Yang di-Pertuan Agong mempunyai kuasa untuk melantik hakim-hakim Mahkamah Atasan atas nasihat Perdana Menteri. Sebelum pelantikan dibuat, calon akan dipertimbangkan oleh Suruhanjaya Pelantikan Kehakiman, manakala Perdana Menteri pula perlu berunding dengan Majlis Raja-Raja. Proses ini bertujuan memastikan pelantikan hakim dilakukan secara teliti dan melibatkan pertimbangan daripada beberapa institusi penting negara.

Hakim Mahkamah Atasan terdiri daripada Ketua Hakim Negara, Presiden Mahkamah Rayuan, Hakim Besar Mahkamah Tinggi Malaya, Hakim Besar Mahkamah Tinggi Sabah dan Sarawak, Hakim Mahkamah Persekutuan, Hakim Mahkamah Rayuan serta Hakim Mahkamah Tinggi. Mereka memainkan peranan penting dalam mentafsir undang-undang, menyelesaikan pertikaian dan memastikan keadilan ditegakkan berdasarkan Perlembagaan dan undang-undang negara.

Kuasa Pengampunan

Yang di-Pertuan Agong turut mempunyai kuasa pengampunan bagi kesalahan tertentu. Dalam kes jenayah yang berlaku di Wilayah Persekutuan, individu yang telah dijatuhkan hukuman boleh memohon pengampunan daripada baginda. Namun begitu, kuasa ini tidak dilaksanakan secara bersendirian kerana Yang di-Pertuan Agong bertindak berdasarkan nasihat Lembaga Pengampunan.

Baginda juga mempunyai kuasa untuk mengampunkan, menangguhkan atau meringankan hukuman yang dijatuhkan oleh Mahkamah Tentera. Kuasa yang sama turut terpakai bagi hukuman daripada Mahkamah Syariah di Melaka, Pulau Pinang, Sabah, Sarawak dan Wilayah Persekutuan. Peranan ini menunjukkan bahawa institusi Yang di-Pertuan Agong turut mempunyai tanggungjawab dalam memastikan unsur ihsan, keadilan dan pertimbangan kemanusiaan dapat diterapkan dalam sistem kehakiman negara.

Seri Paduka Baginda Yang di-Pertuan Agong

Sejak negara mencapai kemerdekaan pada tahun 1957, institusi Yang di-Pertuan Agong menjadi salah satu tonggak utama sistem Raja Berperlembagaan di Malaysia. Yang di-Pertuan Agong dipilih dalam kalangan sembilan Raja Melayu melalui Majlis Raja-Raja. Tempoh pemerintahan lazimnya selama lima tahun. Senarai Yang di-Pertuan Agong dari yang pertama hingga kini adalah seperti berikut:

1.     Yang di-Pertuan Agong I – Negeri Sembilan

Almarhum Tuanku Abdul Rahman ibni Almarhum Tuanku Muhammad memegang jawatan dari 31 Ogos 1957 hingga 1 April 1960. Baginda merupakan Yang di-Pertuan Agong pertama selepas kemerdekaan Persekutuan Tanah Melayu.

2.     Yang di-Pertuan Agong II – Selangor

Almarhum Sultan Hisamuddin Alam Shah ibni Almarhum Sultan Alaiddin Sulaiman Shah memegang jawatan dari 14 April 1960 hingga 1 September 1960.

3.     Yang di-Pertuan Agong III – Perlis

Almarhum Tuanku Syed Putra Alhaj ibni Almarhum Syed Hassan Jamalullail memegang jawatan dari 21 September 1960 hingga 20 September 1965.

4.     Yang di-Pertuan Agong IV – Terengganu

Almarhum Sultan Ismail Nasiruddin Shah ibni Almarhum Sultan Zainal Abidin memegang jawatan dari 21 September 1965 hingga 20 September 1970.

5.     Yang di-Pertuan Agong V – Kedah

Almarhum Sultan Abdul Halim Mu'adzam Shah ibni Almarhum Sultan Badlishah memegang jawatan dari 21 September 1970 hingga 20 September 1975.

6.     Yang di-Pertuan Agong VI – Kelantan

Almarhum Sultan Yahya Petra ibni Almarhum Sultan Ibrahim memegang jawatan dari 21 September 1975 hingga 29 Mac 1979.

7.     Yang di-Pertuan Agong VII – Pahang

Almarhum Sultan Haji Ahmad Shah Al-Musta'in Billah ibni Almarhum Sultan Abu Bakar Ri'ayatuddin Al-Mu'adzam Shah memegang jawatan dari 26 April 1979 hingga 25 April 1984.

8.     Yang di-Pertuan Agong VIII – Johor

Almarhum Sultan Iskandar ibni Almarhum Sultan Ismail memegang jawatan dari 26 April 1984 hingga 25 April 1989.

9.     Yang di-Pertuan Agong IX – Perak

Almarhum Sultan Azlan Muhibbuddin Shah ibni Almarhum Sultan Yussuf Izzuddin Shah Ghafarullahu-lah memegang jawatan dari 26 April 1989 hingga 25 April 1994.

10. Yang di-Pertuan Agong X – Negeri Sembilan

Almarhum Tuanku Ja'afar ibni Almarhum Tuanku Abdul Rahman memegang jawatan dari 26 April 1994 hingga 25 April 1999.

11. Yang di-Pertuan Agong XI – Selangor

Almarhum Sultan Salahuddin Abdul Aziz Shah Alhaj ibni Almarhum Sultan Hisamuddin Alam Shah Alhaj memegang jawatan dari 26 April 1999 hingga 21 November 2001.

12. Yang di-Pertuan Agong XII – Perlis

Tuanku Syed Sirajuddin ibni Almarhum Tuanku Syed Putra Jamalullail memegang jawatan dari 13 Disember 2001 hingga 12 Disember 2006.

13. Yang di-Pertuan Agong XIII – Terengganu

Al-Wathiqu Billah Sultan Mizan Zainal Abidin ibni Almarhum Sultan Mahmud Al-Muktafi Billah Shah memegang jawatan dari 13 Disember 2006 hingga 12 Disember 2011.

14. Yang di-Pertuan Agong XIV – Kedah

Almarhum Almu'tasimu Billahi Muhibbuddin Tuanku Alhaj Abdul Halim Mu'adzam Shah ibni Almarhum Sultan Badlishah memegang jawatan dari 13 Disember 2011 hingga 12 Disember 2016. Baginda mencatat sejarah sebagai Raja Melayu pertama yang menjadi Yang di-Pertuan Agong sebanyak dua kali, iaitu sebagai Yang di-Pertuan Agong V dan XIV.

15. Yang di-Pertuan Agong XV – Kelantan

Sultan Muhammad V memegang jawatan dari 13 Disember 2016 hingga 6 Januari 2019.

16. Yang di-Pertuan Agong XVI – Pahang

Al-Sultan Abdullah Ri'ayatuddin Al-Mustafa Billah Shah ibni Almarhum Sultan Haji Ahmad Shah Al-Musta'in Billah menjadi Yang di-Pertuan Agong dari 31 Januari 2019 hingga 30 Januari 2024.

17. Yang di-Pertuan Agong XVII – Johor

Sultan Ibrahim ibni Almarhum Sultan Iskandar dilantik sebagai Yang di-Pertuan Agong XVII dan memulakan pemerintahan pada 31 Januari 2024. Baginda menggantikan Al-Sultan Abdullah dan menjadi Ketua Utama Negara Malaysia bagi tempoh pemerintahan semasa.

Kepentingan Institusi Yang di-Pertuan Agong

Kesinambungan pemerintahan daripada Yang di-Pertuan Agong I hingga Yang di-Pertuan Agong XVII memperlihatkan keunikan sistem Raja Berperlembagaan Malaysia. Sistem pemilihan secara bergilir dalam kalangan sembilan Raja Melayu memastikan institusi beraja terus menjadi sebahagian penting daripada pemerintahan negara. Yang di-Pertuan Agong menjadi Ketua Utama Negara serta lambang kedaulatan, perpaduan, kebesaran dan kemuliaan negara, di samping melaksanakan kuasa dan tanggungjawab sebagaimana yang diperuntukkan dalam Perlembagaan Persekutuan.

Nota Revisi SPM Sejarah-Tingkatan 4 Bab 1- Warisan Negara Bangsa - Peranan Pemerintah dan Rakyat

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 nota revisi SPM Sejarah Klik di sini

Golongan Pemerintah dan Golongan Diperintah

Soalan 1: Apakah dua golongan utama dalam masyarakat Kesultanan Melayu Melaka?

Jawapan: Masyarakat Kesultanan Melayu Melaka terdiri daripada golongan pemerintah dan golongan diperintah.

Soalan 2: Siapakah yang termasuk dalam golongan pemerintah?

Jawapan: Golongan pemerintah terdiri daripada Sultan Melaka, para pembesar, kerabat raja dan ulama.

Soalan 3: Siapakah yang termasuk dalam golongan diperintah?

Jawapan: Golongan diperintah terdiri daripada rakyat dan hamba.

Soalan 4: Siapakah yang termasuk dalam golongan rakyat?

Jawapan: Golongan rakyat terdiri daripada petani, peniaga dan petukang.

Soalan 5: Apakah jenis hamba yang terdapat dalam Kesultanan Melayu Melaka?

Jawapan: Golongan hamba terdiri daripada hamba raja, hamba berhutang dan hamba biasa.

Hubungan Pemerintah dan Rakyat

Soalan 6: Apakah konsep yang menjadi asas hubungan antara pemerintah dengan rakyat?

Jawapan: Hubungan antara pemerintah dengan rakyat berasaskan konsep waadat.

Soalan 7: Apakah yang dimaksudkan dengan waadat?

Jawapan: Waadat ialah perjanjian antara pemerintah dengan rakyat.

Soalan 8: Bagaimanakah hubungan antara pemerintah dengan rakyat membantu mengukuhkan Kesultanan Melayu Melaka?

Jawapan: Wujud hubungan timbal balas antara pemerintah dengan rakyat yang membantu mengukuhkan pemerintahan Kesultanan Melayu Melaka.

Peranan Sultan

Soalan 9: Apakah peranan Sultan dalam menjaga negara?

Jawapan: Sultan berperanan menjamin keselamatan dan kemakmuran negara.

Soalan 10: Apakah peranan Sultan dalam mengukuhkan kerajaan?

Jawapan: Sultan bertanggungjawab mengukuhkan kerajaan.

Soalan 11: Apakah peranan Sultan dalam memastikan kestabilan pentadbiran?

Jawapan: Sultan memastikan wujudnya sistem pentadbiran dan pemerintahan yang stabil.

Soalan 12: Apakah peranan Sultan terhadap hak rakyat?

Jawapan: Sultan berperanan melindungi hak rakyat.

Soalan 13: Apakah peranan Sultan terhadap keselamatan rakyat?

Jawapan: Sultan bertanggungjawab menjamin keselamatan rakyat.

Soalan 14: Apakah peranan Sultan dalam mewujudkan perpaduan?

Jawapan: Sultan berperanan memupuk semangat perpaduan dalam kalangan rakyat.

Soalan 15: Mengapakah Sultan menggubal undang-undang?

Jawapan: Sultan menggubal undang-undang untuk mengawal rakyat, pentadbiran dan pemerintahan bagi melahirkan kerajaan yang unggul.

Peranan Para Pembesar

Soalan 16: Apakah peranan pembesar dalam sistem percukaian?

Jawapan: Pembesar bertanggungjawab mengutip cukai dan hasil melalui sistem serah.

Soalan 17: Apakah peranan pembesar dalam hubungan antara Sultan dengan rakyat?

Jawapan: Pembesar bertindak sebagai perantara antara Sultan dengan rakyat.

Soalan 18: Apakah tanggungjawab pembesar terhadap rakyat?

Jawapan: Pembesar bertanggungjawab menjaga kebajikan rakyat.

Soalan 19: Apakah peranan pembesar di kawasan pegangan?

Jawapan: Pembesar berperanan memelihara keamanan di kawasan pegangan.

Soalan 20: Bagaimanakah pembesar membantu dalam aspek ketenteraan?

Jawapan: Pembesar membekalkan tentera melalui sistem kerah.

Peranan Rakyat

Soalan 21: Apakah tanggungjawab utama rakyat terhadap Sultan dan pembesar?

Jawapan: Rakyat perlu memberikan sepenuh kesetiaan serta memperakui pemerintahan Sultan dan para pembesar.

Soalan 22: Apakah yang perlu dipatuhi oleh rakyat?

Jawapan: Rakyat perlu mematuhi titah Sultan dan undang-undang yang telah digubal.

Soalan 23: Mengapakah rakyat tidak boleh menderhaka kepada Sultan?

Jawapan: Rakyat tidak boleh menderhaka kepada Sultan kerana dikhuatiri akan ditimpa ketulahan.

Soalan 24: Apakah yang dimaksudkan dengan ketulahan?

Jawapan: Ketulahan ialah kecelakaan yang boleh menimpa seseorang yang melanggar perintah raja.

Soalan 25: Bagaimanakah rakyat menyumbangkan tenaga melalui sistem kerah?

Jawapan: Rakyat menyumbangkan tenaga melalui sistem kerah seperti menjadi tentera, membina jalan atau membina istana.

Soalan 26: Apakah peranan rakyat dalam peperangan laut?

Jawapan: Rakyat berperanan sebagai pendayung atau pengayuh kapal perang.

Soalan 27: Apakah bentuk kegiatan kemasyarakatan yang dilakukan oleh rakyat?

Jawapan: Rakyat melibatkan diri dalam aktiviti bergotong-royong.

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 nota revisi SPM Sejarah Klik di sini

Nota Revisi SPM Sejarah -Tingkatan 4 Bab 1 - Warisan Negara Bangsa - Undang – Undang Kesultanan Melayu Melaka

Undang-Undang Kesultanan Melayu Melaka

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 nota revisi SPM Sejarah Klik di sini

Soalan 1: Berapakah bentuk undang-undang bertulis yang terdapat pada zaman Kesultanan Melayu Melaka?

Jawapan: Terdapat dua bentuk undang-undang bertulis pada zaman Kesultanan Melayu Melaka.

Soalan 2: Apakah dua undang-undang bertulis tersebut?

Jawapan: Dua undang-undang bertulis tersebut ialah Hukum Kanun Melaka dan Undang-Undang Laut Melaka.

Hukum Kanun Melaka

Soalan 3: Berapakah jumlah fasal yang terdapat dalam Hukum Kanun Melaka?

Jawapan: Hukum Kanun Melaka mempunyai 44 fasal.

Soalan 4: Apakah perkara yang terkandung dalam Hukum Kanun Melaka?

Jawapan: Hukum Kanun Melaka mengandungi perkara berkaitan:

1.     Peranan Sultan Melaka dan pembesar

2.     Kekeluargaan

3.     Ekonomi

4.     Jenayah

Peranan Sultan Melaka dan Pembesar

Soalan 5: Apakah yang diperuntukkan dalam Fasal 1 Hukum Kanun Melaka?

Jawapan: Fasal 1 memperuntukkan tugas Sultan Melaka, Bendahara, Penghulu Bendahari dan Temenggung.

Soalan 6: Apakah peranan Sultan Melaka dalam pentadbiran?

Jawapan: Sultan mempunyai peranan dalam pentadbiran dan dibantu oleh para pembesar yang menjalankan peranan masing-masing.

Soalan 7: Apakah kuasa Sultan Melaka dalam pelantikan pembesar?

Jawapan: Sultan mempunyai kuasa untuk melantik Bendahara dan Temenggung.

Kekeluargaan

Soalan 8: Apakah yang dinyatakan dalam Fasal 26 Hukum Kanun Melaka berkaitan pernikahan?

Jawapan: Fasal 26 menyatakan bahawa pernikahan hendaklah mempunyai empat orang saksi. Jika tiada, dua orang saksi sudah mencukupi.

Soalan 9: Siapakah yang tidak boleh menjadi saksi pernikahan?

Jawapan: Golongan wanita dan hamba tidak boleh menjadi saksi pernikahan.

Ekonomi

Soalan 10: Apakah yang dinyatakan dalam Fasal 30 Hukum Kanun Melaka?

Jawapan: Fasal 30 menyatakan bahawa amalan riba adalah haram.

Soalan 11: Apakah prinsip yang digunakan dalam aktiviti perdagangan pada zaman Kesultanan Melayu Melaka?

Jawapan: Setiap aktiviti perdagangan dijalankan berlandaskan ajaran Islam.

Soalan 12: Apakah syarat bagi seseorang yang ingin menjalankan aktiviti perdagangan atau perniagaan?

Jawapan: Individu tersebut mestilah akil baligh, siuman dan melafazkan akad jual beli.

Jenayah

Soalan 13: Apakah hukuman yang diperuntukkan dalam Fasal 4 Hukum Kanun Melaka?

Jawapan: Fasal 4 memperuntukkan hukuman bunuh kepada mereka yang ingkar arahan sultan atau memalsukan titah sultan.

Soalan 14: Apakah hukuman yang dinyatakan dalam Fasal 5.1 Hukum Kanun Melaka?

Jawapan: Fasal 5.1 menyatakan bahawa hukuman bunuh akan dijatuhkan kepada seseorang yang membunuh tanpa arahan sultan atau para pembesar.

Soalan 15: Bagaimanakah hukuman jenayah ditentukan dalam Hukum Kanun Melaka?

Jawapan: Hukuman yang dijatuhkan adalah setimpal dengan kesalahan yang dilakukan seperti membunuh, menikam atau mencuri.

Undang-Undang Laut Melaka

Soalan 16: Siapakah yang memperkenalkan Undang-Undang Laut Melaka?

Jawapan: Undang-Undang Laut Melaka diperkenalkan oleh Nakhoda Diri, Nakhoda Jenal dan Nakhoda Sahak.

Soalan 17: Siapakah yang memperkenankan Undang-Undang Laut Melaka?

Jawapan: Undang-Undang Laut Melaka diperkenankan oleh Sultan Mahmud.

Soalan 18: Apakah perkara yang terkandung dalam Undang-Undang Laut Melaka?

Jawapan: Antara perkara yang terkandung dalam Undang-Undang Laut Melaka ialah:

1.     Peranan nakhoda

2.     Pelayaran

3.     Percukaian

4.     Jenayah

Peranan Nakhoda

Soalan 19: Apakah yang dinyatakan dalam Fasal 13.1 Undang-Undang Laut Melaka?

Jawapan: Fasal 13.1 memberikan keutamaan kepada nakhoda untuk berniaga selama empat hari.

Soalan 20: Apakah yang perlu dilakukan oleh nakhoda jika ingin singgah di tempat yang tidak terdapat dalam senarai persinggahan?

Jawapan: Berdasarkan Fasal 13.3, nakhoda perlu bermesyuarat dan mendapatkan persetujuan semua orang di dalam kapal.

Pelayaran

Soalan 21: Apakah yang dinyatakan dalam Fasal 9 Undang-Undang Laut Melaka?

Jawapan: Fasal 9 menyatakan bahawa malim perlu arif dalam ilmu pelayaran.

Soalan 22: Apakah pengetahuan yang perlu dimiliki oleh seorang malim?

Jawapan: Malim perlu mengetahui kedudukan bulan dan bintang, arus serta ombak bagi menjamin keselamatan pelayaran.

Soalan 23: Apakah hukuman terhadap malim jika berlaku pelanggaran atau kerosakan kapal akibat kecuaiannya?

Jawapan: Malim boleh dikenakan hukuman bunuh jika pelanggaran atau kerosakan kapal berlaku akibat kecuaiannya.

Soalan 24: Selain malim, siapakah yang turut dinyatakan peranannya dalam Undang-Undang Laut Melaka?

Jawapan: Undang-Undang Laut Melaka turut menjelaskan peranan jurumudi dan jurubatu.

Percukaian

Soalan 25: Apakah kuasa nakhoda berdasarkan Fasal 6.3 Undang-Undang Laut Melaka?

Jawapan: Fasal 6.3 memberikan kuasa kepada nakhoda untuk menentukan jumlah cukai yang dikenakan kepada penumpang.

Soalan 26: Berapakah jumlah cukai yang dikenakan kepada penumpang yang ingin turun sebelum sampai ke tempat yang dijanjikan?

Jawapan: Jumlah cukai ialah satu persepuluh daripada hasil penumpang jika mereka ingin turun sebelum sampai ke tempat yang dijanjikan, sama ada dalam tempoh tiga hari, tiga bulan atau tiga tahun.

Soalan 27: Apakah jenis cukai lain yang turut disentuh dalam Undang-Undang Laut Melaka?

Jawapan: Cukai perjalanan dan cukai perniagaan turut dinyatakan dalam Undang-Undang Laut Melaka.

Jenayah

Soalan 28: Apakah hukuman yang dinyatakan dalam Fasal 5 Undang-Undang Laut Melaka?

Jawapan: Fasal 5 memperuntukkan hukuman mati kepada individu yang berkelakuan jahat dan membunuh di atas kapal.

Soalan 29: Apakah jenis jenayah di atas kapal yang dijelaskan dalam Undang-Undang Laut Melaka?

Jawapan: Antara jenayah tersebut ialah mencuri, membunuh dan memberontak.

Soalan 30: Mengapakah undang-undang berkaitan jenayah di atas kapal penting?

Jawapan: Undang-undang tersebut penting untuk menjaga ketenteraman dan keselamatan semua orang di dalam kapal.

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 nota revisi SPM Sejarah Klik di sini

Nota Revisi SPM Sejarah -Tingkatan 4 Bab 1 - Warisan Negara Bangsa - Sistem Pentadbiran Kesultanan Melayu Melaka

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 nota revisi SPM Sejarah Klik di sini

Sistem Pentadbiran Kesultanan Melayu Melaka

Soalan 1: Siapakah ketua pemerintah Kesultanan Melayu Melaka?

Jawapan: Sultan merupakan ketua pemerintah Kesultanan Melayu Melaka.

Soalan 2: Apakah bidang kuasa Sultan Melaka?

Jawapan: Kuasa Sultan Melaka merangkumi hal berkaitan pemerintahan, peperangan, hubungan diplomatik dan agama.

Soalan 3: Siapakah yang membantu Sultan Melaka dalam urusan pentadbiran negara?

Jawapan: Sultan Melaka dibantu oleh Pembesar Berempat dalam urusan pentadbiran negara.

Soalan 4: Siapakah yang termasuk dalam Pembesar Berempat?

Jawapan: Pembesar Berempat terdiri daripada Bendahara, Penghulu Bendahari, Temenggung dan Laksamana.

Soalan 5: Apakah kuasa yang diberikan kepada Pembesar Berempat?

Jawapan: Pembesar Berempat diberi kuasa untuk mentadbir wilayah pegangan yang terdiri daripada wilayah, pulau dan sungai.

Soalan 6: Siapakah pembesar lain dalam sistem pentadbiran Kesultanan Melayu Melaka?

Jawapan: Pembesar lain ialah Hulubalang, Penghulu, Bentara, Orang Kaya dan Syahbandar.

Soalan 7: Apakah nama sistem pentadbiran Kesultanan Melayu Melaka yang teratur dan lengkap?

Jawapan: Sistem tersebut dikenali sebagai Sistem Pembesar Empat Lipatan.

Soalan 8: Kepada berapa peringkatkah pentadbiran Kesultanan Melayu Melaka dibahagikan?

Jawapan: Pentadbiran Kesultanan Melayu Melaka dibahagikan kepada dua peringkat, iaitu pentadbiran peringkat pusat dan pentadbiran peringkat jajahan.

Soalan 9: Bagaimanakah peranan pembesar ditentukan di peringkat pusat?

Jawapan: Peranan para pembesar di peringkat pusat ditentukan berdasarkan jawatan yang disandang.

Bendahara

Soalan 10: Apakah peranan Bendahara dalam Kesultanan Melayu Melaka?

Jawapan: Bendahara bertindak sebagai penasihat kepada Sultan Melaka.

Soalan 11: Apakah peranan Bendahara ketika Sultan tidak dapat menjalankan tugas?

Jawapan: Bendahara bertindak sebagai pemangku Sultan.

Soalan 12: Apakah peranan Bendahara dalam bidang ketenteraan?

Jawapan: Bendahara merupakan Ketua Turus Angkatan Tentera.

Soalan 13: Apakah peranan Bendahara dalam pentadbiran?

Jawapan: Bendahara merupakan ketua pentadbir Kesultanan Melayu Melaka.

Penghulu Bendahari

Soalan 14: Apakah tugas Penghulu Bendahari?

Jawapan: Penghulu Bendahari menguruskan perbendaharaan dan kewangan Kesultanan Melayu Melaka.

Soalan 15: Apakah sumber pendapatan Kesultanan Melayu Melaka?

Jawapan: Sumber pendapatan Kesultanan Melayu Melaka terdiri daripada cukai, ufti daripada wilayah taklukan dan naungan serta kegiatan perdagangan.

Temenggung

Soalan 16: Apakah tugas Temenggung?

Jawapan: Temenggung bertanggungjawab menjamin keselamatan Kota Melaka.

Laksamana

Soalan 17: Apakah tugas Laksamana?

Jawapan: Laksamana merupakan Panglima Angkatan Tentera Laut Melaka.

Syahbandar

Soalan 18: Apakah tugas Syahbandar?

Jawapan: Syahbandar bertanggungjawab mengutip cukai di pelabuhan.

Pentadbiran di Peringkat Jajahan

Soalan 19: Di manakah pentadbiran peringkat jajahan dilaksanakan?

Jawapan: Pentadbiran peringkat jajahan dilaksanakan di peringkat daerah dan kampung.

Soalan 20: Siapakah yang melaksanakan pentadbiran di peringkat jajahan?

Jawapan: Pentadbiran di peringkat jajahan dilaksanakan oleh para pembesar.

Soalan 21: Apakah tugas utama pembesar di peringkat jajahan?

Jawapan: Tugas utama pembesar ialah menjaga keamanan dan mengutip cukai.

Soalan 22: Siapakah yang melantik pembesar di peringkat jajahan?

Jawapan: Pembesar di peringkat jajahan dilantik oleh Sultan Melaka dan Pembesar Berempat.

Untuk Keseluruhan topik tingkatan 4 dan 5 nota revisi SPM Sejarah Klik di sini