​SPM Sejarah - Tingkatan 4 Bab 9 - Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu: Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957

Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957

Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu telah ditandatangani pada 5 Ogos 1957. Perjanjian bersejarah ini dimeterai antara Raja-raja Melayu dengan Sir Donald MacGillivray yang mewakili Ratu Elizabeth II di King's House, Kuala Lumpur. Perjanjian tersebut menjadi asas utama kepada pembentukan Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu 1957 yang seterusnya membuka jalan kepada kemerdekaan negara.

Pengamalan Raja Berperlembagaan dan Demokrasi Berparlimen

Salah satu perkara penting dalam Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957 ialah pengamalan sistem Raja Berperlembagaan dan Demokrasi Berparlimen. Yang di-Pertuan Agong dipilih dalam kalangan Raja-raja Melayu dan memegang jawatan tersebut selama lima tahun bagi setiap penggal. Peruntukan ini termaktub dalam Bahagian IV Perlembagaan Persekutuan, iaitu Perkara 32(1).

Kewarganegaraan

Perjanjian ini turut menetapkan bahawa setiap individu yang dilahirkan dalam Persekutuan pada atau selepas Hari Merdeka akan menjadi warganegara. Kewarganegaraan boleh diperoleh melalui tiga cara, iaitu secara kuat kuasa undang-undang mengikut Perkara 14, melalui pendaftaran sebagai rakyat di bawah Perkara 15, dan melalui proses naturalisasi atau pertukaran kewarganegaraan mengikut Perkara 19. Peruntukan berkaitan kewarganegaraan ini terkandung dalam Bahagian III Perlembagaan Persekutuan, khususnya Perkara 14(1).

Kedudukan Istimewa Orang Melayu dan Kepentingan Sah Kaum Lain

Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu turut menjamin kedudukan istimewa orang Melayu. Walau bagaimanapun, semua rakyat Persekutuan Tanah Melayu mempunyai hak dan tanggungjawab yang sama sebagai warganegara. Keutamaan tertentu diberikan kepada orang Melayu kerana mereka merupakan penduduk asal Tanah Melayu. Pada masa yang sama, hak dan kepentingan sah kaum lain terus dipelihara serta dilindungi oleh Perlembagaan. Perkara ini diperuntukkan dalam Perkara 153(1).

Kedudukan Agama Islam

Agama Islam diiktiraf sebagai agama Persekutuan dalam Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu. Namun demikian, penganut agama lain bebas mengamalkan agama masing-masing dengan aman dan harmoni. Kedudukan ini dijelaskan dalam Perkara 3(1) Perlembagaan.

Kedudukan Bahasa Melayu

Bahasa Melayu telah diiktiraf sebagai bahasa kebangsaan negara. Selain menjadi lambang identiti negara, bahasa Melayu juga berfungsi sebagai bahasa pengantar dan bahasa komunikasi rasmi. Kedudukan bahasa Melayu ini termaktub dalam Perkara 152(1) Perlembagaan Persekutuan.

Kepentingan Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957

Kejayaan menandatangani Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957 membuktikan wujudnya permuafakatan antara Raja-raja Melayu dengan pemimpin negara. Perjanjian ini menjadi asas kepada pembentukan Perlembagaan Persekutuan yang merdeka dan seterusnya membawa negara mencapai kemerdekaan pada tahun 1957.

Selain itu, perjanjian ini mencerminkan semangat tolak ansur, kerjasama dan persefahaman antara pelbagai pihak dalam membina sebuah negara yang bersatu. Sebagai rakyat Malaysia, kita hendaklah menghormati dan menjunjung prinsip keluhuran perlembagaan agar keamanan, kestabilan dan kedaulatan negara terus terpelihara.